வானமழை   நீயெனக்கு ,   வான்முகிலாய்    எனைநாடி
                வந்திட்டு   கருணைமழை   தனைபொழிய   வேண்டும் ;
        வளமையதைப்   பெருகிடும்   தேவதையாய்   நீவந்து
                வற்றாது    மகிழ்வூட்டும்   மனங்கொள்ள   வேண்டும் !
கானமதாய்   நீயெனக்கு   என்னாளும்   வாழ்வினில் 
                 கத்தும்குயி   லோசையென   மகிழ்வூட்ட   வேண்டும் ;
        கவிதையாய் , குழலதாய் ,  இன்னிசை   யாழதாய்
                 கருத்தினில்   என்னாளும்   நிலைகொள்ள   வேண்டும் !
தேனமுதம்   நீயெனக்கு   என்றாகி   வாழ்வெலாம்
                 தித்திக்கும்   சுவைகூட்ட   நான்மகிழ   வேண்டும் ;
        தென்றலாய்   என்வாசல்   தன்னில்நீ   வீசிவந்து
                 திளைப்பூட்ட   உன்விழிப்   பார்வையொன்று   போதும் !
ஆனமுத   லாகிவந்து   வளமதனைக்   கூட்டிட்டு
                 அனைவரும்   எனையறியும்   வகைசெய்ய   வேண்டும் ;
        அகிலமே   அறிந்திட   என்நிலையும்   உயர்ந்திட
                 அதிர்ஷ்டதே   வதையுன்னை   நானடைய   வேண்டும் !